Of ik nu in Nederland ben of in Thailand, online zie ik precies hetzelfde gebeuren: mensen die elkaar compleet afmaken vanaf hun telefoon of laptop. Op Facebook lijkt iedereen tegenwoordig overal iets van te moeten vinden. Hoe sterker de mening, hoe meer aandacht iemand krijgt. Soms vraag ik me echt af wanneer dat normaal is geworden.
Ik zie het in Nederlandse groepen, maar ook in groepen over Thailand. Daar staan mensen ook online klaar met hun oordeel. Vooral in Facebookgroepen lijken sommigen zichzelf expert te noemen over het leven van een ander. Onder berichten over emigreren, relaties, geld of reizen vliegen de meningen je om de oren. Mensen corrigeren elkaar, lachen elkaar uit of vallen elkaar meteen aan, terwijl ze elkaar helemaal niet kennen.
En vaak zijn het ook nog eens fake-accounts. Dat vind ik misschien nog wel het lafste van alles: anoniem iemand aanvallen, nare opmerkingen plaatsen, en expres proberen iemand onderuit te halen, terwijl niemand weet wie er echt achter zit.
Zelf krijg ik ook regelmatig rare of nare berichten, maar geloof me, ik trek me daar weinig van aan. Ik ga gewoon door. Sterker nog, soms heb ik bijna medelijden met dat soort mensen. Gelukkig word je niet blij van het continu afbranden van anderen. Misschien is er iets gebeurd in hun leven dat ze nooit goed hebben verwerkt: frustratie, verdriet, teleurstelling, boosheid; het kan van alles zijn. Maar dan denk ik: praat daarover met iemand. Zoek hulp. Ga desnoods naar een therapeut. Maak niet constant het leven van anderen zuur omdat je zelf ergens mee worstelt.
En het gekke is: in het echte leven zijn veel van die mensen waarschijnlijk heel anders. Alsof een scherm iets losmaakt in mensen. Alsof respect ineens minder belangrijk wordt zodra niemand je aankijkt.
Ik zie het in groepen over het leven in Thailand misschien nog wel het duidelijkst. Mensen die er nooit geweest zijn of er één keer op vakantie waren, vertellen anderen hoe het daar echt zit, met een stelligheid die me soms de adem beneemt.
Wat me ook opvalt, is hoe snel mensen conclusies trekken. Iemand plaatst een foto of deelt een ervaring, en binnen vijf minuten weten anderen blijkbaar precies hoe iemand is, wat hij verkeerd doet en waarom het allemaal niet klopt. Soms denk ik dat die reacties meer zeggen over degene die ze schrijft dan over degene voor wie ze bedoeld zijn. Waarom zou je iemand die je niet kent, bewust proberen neer te halen?
Natuurlijk mag je ergens iets van vinden; dat hoort erbij. Maar er is een verschil tussen het geven van een mening en iemand bewust proberen te raken. Dat verschil lijken veel mensen kwijt te raken.
Eerlijk gezegd vind ik dat best zorgelijk. Hoe harder we online worden, hoe minder echte gesprekken er overblijven. Ik merk juist dat de mooiste gesprekken vaak ontstaan wanneer iemand niet meteen zijn oordeel klaar heeft, wanneer iemand eerst luistert en probeert te begrijpen. Dat gebeurt gelukkig nog steeds. Alleen online lijken de luidste mensen de meeste ruimte te krijgen. Misschien omdat boosheid sneller reacties oplevert dan vriendelijkheid.
Maar ik vraag me wel eens af hoeveel toetsenbordridders hetzelfde zouden zeggen als ze gewoon samen aan een tafel zaten. Zou het gesprek dan nog steeds zo hard zijn?
Erica de Winter
Een heel mooi bericht Erica, dankjewel daarvoor.
Het is zo’n jammer dat ik vaak niet eens meer iets durf te posten ivm de commentaren van de toetsenbord moraalridders.
Dankjewel Wilma ❤️
En precies dát bedoel ik eigenlijk met mijn column.
Dat mensen soms bang worden om gewoon iets persoonlijks of oprechts te delen, omdat er altijd wel iemand klaarstaat met commentaar.
Dat vind ik best verdrietig eigenlijk.
Want social media zou ook gewoon een plek mogen zijn waar mensen verhalen, herinneringen of gedachten delen zonder meteen aangevallen te worden.
Blijf dat alsjeblieft wel doen hoor.
Er zijn gelukkig ook nog heel veel mensen die gewoon normaal en respectvol reageren.
Helemaal gelijk meid!
Het lijkt wel een gekkenhuis.
Als het niet aan hun wereldbeeld voldoet krijg je de vreemdste reacties.
Vloggers, bloggers, influencers, typgeiten, facebook tokkies, instagram modellen etc.
Kijk mij eens aan de goede kant van de geschiedenis staan!
Like, subscribe, share en vergeet niet om mijn product te bestellen.
Dank je Karin.
Volgens mij mag iedereen schrijven, vloggen, bloggen of posten wat hij wil. Ik vind het vooral interessant waarom sommige mensen direct in de aanval schieten als ze iets lezen waar ze het niet mee eens zijn.
Jazeker Erica, je hebt toevallig dezelfde voornaam als de schrijfster.
Het kan natuurlijk ook een fake account zijn.
Een mooi voorbeeld van in-de-aanval-schieten kun je vinden in de vorige column van Erica de Winter.
Dank voor je reactie Karin.
Volgens mij illustreer je precies waarom ik deze column schreef. In plaats van het over het onderwerp te hebben, gaat het al snel over de persoon achter het verhaal.
Wie van de twee Erica`s de de column heeft geschreven is mij niet helemaal duidelijk, maar schrijf de volgende maar over mensen met een dubbele moraal.
Opvallend dat mijn column over online gedrag inmiddels vooral reacties oplevert over de persoon die hem schreef. Dat was eigenlijk precies mijn punt.
Like, subscribe, share en vergeet niet om mijn product te bestellen. goed gezegd .
En dat is precies de reden dat ik geen faceboek wil hebben .
Dank je Jos.
Social media kan het mooiste en het lelijkste in mensen naar boven halen. Gelukkig kom ik ook veel mooie en respectvolle mensen tegen.
Jos, als jij je online goed gedraagt mag je een badeendje kopen hoor.
Dank voor de gratis reclame.
De column ging over mensen die online liever op de persoon spelen dan op de inhoud ingaan.
Ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat het onderwerp zo snel gedemonstreerd zou worden.
Ja en dat ze dat doen met andere accounts en verschillende namen. wat een lafheid. Toch?
Verschrikkelijk meid.
Al die Erica`s die er hun plasje nog overheen moeten doen.
Ik zie door de Erica`s ̶d̶e̶ ̶b̶a̶d̶ ̶e̶e̶n̶d̶j̶e̶s̶ het bos niet meer.
Dank voor alle reacties.
Mijn column ging over online gedrag. De lezers kunnen inmiddels zelf beoordelen hoe deze discussie zich heeft ontwikkeld.
Ik laat het hierbij.