Vaccinpaspoorten en het opnieuw ijken (toetsen aan een standaard) van de sociale ethiek.

~DE DEFINITIE VAN ZORG OVERLEG: WIJ HEBBEN DE ZORGEN EN ZIJ HET OVERLEG~

“Vaccinpaspoorten zouden een van de meest fundamentele rechten in een beschaafde samenleving ondermijnen: autonomie over het eigen lichaam.”  

(Auteur Tom Moran 2 april 2021)

IK GEEF GEEN BLOED🩸 

Ik heb het een paar keer gedaan, maar mijn angst voor naalden is behoorlijk extreem en de laatste keer dat ik doneerde, kreeg ik bijna een paniekaanval, wat betekende dat ik voor de duur van mijn donatie omringd was door verpleegsters , waardoor het proces van bloedgeven voor alle anderen werd vertraagd. .  Ze vroegen me beleefd om niet terug te komen.

“Het niet deelnemen aan een nobele daad is niet immoreel.”

Slechts ongeveer vier procent van de mensen geeft bloed.  Het is zeker iets nobels om bloed te geven, zoals geld doneren aan een liefdadig doel of vrijwilligerswerk doen in de gemeenschap.  Maar dat betekent niet dat de overige 96 procent slechte of egoïstische mensen zijn.  Het niet deelnemen aan een nobele daad is niet immoreel.  Anders gezegd: bloed geven redt levens.  Geen bloed geven is geen moord.

Als u een zeldzame bloedgroep heeft, is uw bloed zelfs nog waardevoller voor de samenleving dan dat van iemand anders – maar dit betekent niet dat u een morele, sociale of wettelijke verplichting heeft om andere mensen te beschermen door bloed te geven.  Het individuele recht om te kiezen is belangrijker dan het ‘grotere goed’ van de samenleving.  We hebben dit altijd geweten.  Daarom is het geven van bloed vrijwillig.  Daarom is er geen straf voor onthouding eraan en is er geen echte beloning voor deelname, behalve het ontvangen van een sticker en een koekje.  Elke vorm van dwang zou moreel verwerpelijk zijn.

Autonomie over het eigen lichaam is absoluut – een van de meest fundamentele rechten in een beschaafde samenleving.  Deze autonomie is zo belangrijk dat ze zelfs verder reikt dan onze eigen dood.  Onze organen mogen enkel met onze voorafgaande toestemming worden gebruikt voor levensreddende transplantaties.  Orgaandonor worden (ook  een nobele daad voor wie dit doet) was tot voor kort een opt-insysteem. (= zonder toestemming geen actie) Nogmaals, er is geen beloning voor deelname en geen straf voor onthouding.

Elke medische tussenkomst die ten goede komt aan de samenleving, zonder denkbaar voordeel voor het individu, moet altijd vrijwillig zijn.  De rechten, vrijheden of kansen die aan een individu in de samenleving worden toegekend, mogen nooit afhankelijk zijn van deelname aan een dergelijke handeling.

Stel je voor dat bloeddonatie een voorwaarde was om naar het theater te gaan.  Of dat je uw orgaandonorkaart moet laten zien om een ​​restaurant binnen te komen.  Stel je voor dat je beenmergdonor zou moeten zijn voordat je naar een voetbalwedstrijd kon gaan.  Stel je ook voor dat je een sociaal voordelige medische ingreep zou moeten accepteren voordat je recht hebt op chemotherapie van de NHS. (De nationale gezondheidszorg in Engeland)

Eeuwenlang hebben vrouwen gestreden voor het recht op autonomie over hun eigen lichaam.  Een abortus is een medische ingreep, en vrouwen hebben daar net zo goed recht op als op elke andere behandeling.  Maar door een filosofie aan te nemen die onze medische beslissingen aan de staat overdraagt, geven we hypothetisch, de regeringen de macht om abortussen te verbieden, of ook de macht om ze af te dwingen, als ze dat willen.

“De rechten van het individu om de risico’s in te schatten en prioriteit te geven aan de kwaliteit van hun eigen leven, zijn nu vergeten.”

In de afgelopen 12 maanden hebben dramatische wijzigingen in de opvattingen over de volksgezondheid ons dichter bij deze realiteit gebracht.  Het recht van het individu om risico’s in te schatten en prioriteit te geven aan de kwaliteit van zijn eigen leven is niet alleen vergeten – het is en wordt bespot, alsof het in de eerste plaats nooit heeft bestaan.  Het precedent dat wordt geschapen door slechts de kleinste stap in de richting van deze  filosofiewijziging is ongelooflijk gevaarlijk.  In de komende weken moeten we ons allemaal afvragen in wat voor een wereld we willen dat onze kinderen opgroeien. Geven we ze verder het recht op autonomie over hun eigen lichaam – inderdaad, hun eigen zelf, hun ziel, hun identiteit?  Of laten we de staat baas zijn over hun lichaam?  Sommigen zullen misschien beweren dat vaccinpaspoorten de eerste stap zijn op weg naar het uitroeien van een ziekte.  Ze zijn eerder de eerste stap op weg naar de vernietiging van fundamentele mensenrechten.  

Wij moedigen toevoeging van uw reactie op deze content aan, maar kijken wel naar taalgebruik. Mocht u een foutje menen te zien of heeft u een tip!, mail uw nieuwsbeer even, hij zal u dankbaar zijn.

Informatie en bron
Illustraties: Photosstock 
Content:  Draemy Vroman in Thailand
Bron: thecritic.co.uk

Eén gedachte over “Vaccinpaspoorten en het opnieuw ijken (toetsen aan een standaard) van de sociale ethiek.”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Leave the field below empty!