KLOOSTER VAN DE STILTE

Zuster Mary treedt het klooster van de Stilte binnen. De priester zegt:  

“Zuster, dit is een stil klooster. U bent hier welkom zolang u wilt, maar u mag alleen spreken als ik u toestemming geef.”

Zuster Mary woont inmiddels vijf jaar in het klooster wanneer de priester tegen haar zegt:  

“Zuster Mary, u bent hier al vijf jaar. U mag twee woorden spreken.”  

Zuster Mary zegt: “Hard bed.”  

“Het spijt me dat te horen,” zegt de priester. “We zullen zorgen dat u een beter bed krijgt.”

Na nog eens vijf jaar wordt zuster Mary opnieuw bij de priester geroepen.  

“U mag weer twee woorden spreken, zuster.”  

“Eten koud,” zegt zuster Mary, en de priester verzekert haar dat het eten voortaan beter zal zijn.

Op haar vijftiende jaar in het klooster wordt ze weer in zijn kantoor geroepen.  

“U mag weer twee woorden zeggen vandaag.”  

“Ik vertrek,” zegt zuster Mary.  

“Dat is waarschijnlijk het beste,” zegt de priester. “U hebt niets anders gedaan dan klagen sinds de dag dat u hier kwam.”

AAN DE HEMELPOORT

Een pastoor en een buschauffeur komen aan bij de hemelpoort. Petrus zegt tegen de pastoor:  

“U niet. Telkens wanneer u preekte, vielen de mensen in slaap.”  

Tegen de buschauffeur zegt hij:  

“U mag wel binnen. Telkens wanneer u uw bus bestuurde, begonnen de mensen te bidden.”

LODEWIJKJE

Lodewijkje zit met zijn zus in de woonkamer tv te kijken.  

“Wat zijn papa en mama aan het doen?” vraagt zijn zus.  

“Ik denk aan soep eten,” antwoordt Lodewijkje, “want ik hoorde papa vragen: ‘Maggie erin?'”

Fijn weekend,  

Reinold