MOOIE AUTO  

Een man was advertenties aan het uitpluizen op zoek naar een mooie auto voor een redelijke prijs. Plotseling viel zijn oog op een Porsche voor maar €500. Te mooi om waar te zijn, dacht hij, maar voor de zekerheid belde hij toch.  

De telefoon werd opgenomen door een vrouw die bevestigde dat het geen vergissing was en dat hij gerust een proefrit mocht komen maken. Tot grote verbazing van de man reed de Porsche perfect; de auto was tot in de puntjes verzorgd en uitgerust met de laatste technische snufjes.  

‘En deze auto wilt u werkelijk voor maar €500 verkopen?’ vroeg de man. ‘Mag ik vragen waarom?’  

‘Dat zit zo,’ antwoordde de vrouw. ‘Mijn man is er zojuist vandoor gegaan met zijn secretaresse. Hij heeft me gezegd dat ik het hele huis en alle meubels mag houden. Als enige voorwaarde stelde hij dat ik de Porsche zou verkopen en dat geld aan hem zou overmaken…’

NIEUWE HARLEY  

Louis kocht een nieuwe Harley. Voor het wegrijden uit de motorshop gaf de verkoper hem nog een grote pot vaseline mee met de raad: “Als het regent, direct het lederen zadel van je Harley ermee insmeren.”  

Een paar weken later toert Louis ’s avonds nog met zijn Harley over een landbouwweg en krijgt een platte band. Zonder gsm en zonder hulp duwt hij zijn Harley tot aan een boerderij midden in de akkers en belt aan.  

De boer doet open en zegt: “Wij gingen juist aan tafel. Je zult wel honger hebben. Eet dus maar mee. Maar aan tafel wordt niet gesproken. Wie dit toch doet, doet ook de afwas.” Ze lopen door de keuken waar een afwas staat die tot het plafond reikt.  

Louis denkt: mij zal je hier niet horen praten. Aan tafel zitten de boerin en een bloedmooie dochter. Er wordt gegeten en gezwegen. Louis, goed bij de pinken, ziet zijn kans schoon. Hij pakt de dochter, legt haar op tafel en geeft haar een goede beurt. Niemand zegt iets; de boerin keek begerig toe en Louis controleert ook bij haar het oliepeil. De boer loopt hoogrood aan maar zegt niets.  

Door het venster ziet Louis dat het begint te regenen. Hij haalt zijn pot vaseline boven en staat op. De boer springt op en roept: “Nee, nee, niet doen. Die afwas is voor mij!”

AAN DE HEMELPOORT  

Op een dag hoort Sint-Pieter de bel van de hemelpoort. Wanneer hij deze opent, ziet hij net een man weglopen. Hij schudt verwonderd het hoofd en sluit de poort terug.  

Hij is nog maar tien stappen verder als hij de bel terug hoort. Hij opent de poort en ziet opnieuw net dezelfde kerel weglopen. Deze keer sluit hij de poort op een kiertje en wacht achter de hoek. Na een paar tellen gaat de bel weer; Sint-Pieter trekt de poort open en kan nog net dezelfde kerel bij de arm grijpen.  

Op de vraag van Sint-Pieter of hij met zijn voeten aan het spelen is, antwoordt de man verward: “Ik kan er ook niet aan doen, ze zijn mij aan het reanimeren.”

Fijn weekend,  

Reinold