PATTAYA — De afgelopen weken laaiden de reacties op nieuws over schijnconstructies in Thailand op. Begrijpelijk, het raakt mensen diep. Ik wil hier met de nodige compassie een andere blik werpen op wat er gebeurt.

Jarenlang werden constructies waarbij buitenlanders samen met Thaise “nominee”-aandeelhouders bedrijven runden vaak oogluikend geaccepteerd. Advocaten en tussenpersonen verdienden goed aan het opzetten van zulke constructies. Voor de Thaise schatkist kwam er soms ook belasting binnen — VAT-afdrachten, jaarlijkse aangiftes, met názicht met mogelijke naheffingen. Als een pand dan in zo’n constructie zat en eerder geen belasting was betaald, moest dat later worden rechtgezet. Ook de Thaise medeaandeelhouders profiteerden regelmatig. Daarmee rijst de vraag: wie draagt verantwoordelijkheid, en waar ligt de grens van een misdrijf?

Laat duidelijk zijn: ik heb vooral medeleven met de mensen die vaak onomkeerbare keuzes maakten. Velen investeerden hun spaargeld in een huis met zwembad, bouwden een geriefelijk Thais leven op en lieten vaderland, familie en zekerheid achter. Sommigen vertrokken met alles of verbrandden zelfs hun oude leven om hier opnieuw te beginnen. Als nu de situatie verandert en autoriteiten streng optreden, vallen die gevolgen het zwaarst op degenen die het minst kunnen dragen.

Dat neemt de vraag naar juridische en morele verantwoordelijkheid niet weg. Er zijn winnaars — adviseurs, tussenpersonen, misschien ook lokale aandeelhouders — en er zijn verliezers: gezinnen en gepensioneerden die hun thuis verliezen. In plaats van alleen te wijzen en te veroordelen, hebben we compassie nodig voor wie in de knel komt, én we hebben heldere regels en handhaving nodig om toekomstige misstanden te voorkomen.

Sommigen zullen zeggen: “Maak je niet druk.” Maar de reacties — stom, eigen schuld dikke bult, en zelfs crimineel, liegen er niet om. Wat we nodig hebben is empathie voor medelanders die soms zonder huis terugkeren naar België of Nederland, en praktische steun waar mogelijk: juridische hulp, betrouwbare informatie en humane handhaving.

En ook een eerlijk gesprek over verantwoordelijkheid: wie zette de constructies op, wie profiteerde en wie betaalde de prijs? Thailand zal blijven veranderen; laten we werken aan oplossingen die zowel rechtvaardig als menselijk zijn.

Jelle van Dinther,
Stadskronikeur in Pattaya