door Eric van Dusseldorp
Niemand is onbekend met het begrippenpaar ‘goed’ en ‘slecht’, maar soms lijkt het erop dat wat ‘goed’ en wat ‘slecht’ wordt gevonden, niet overal ter wereld hetzelfde is.
In de westerse cultuur is een ‘goed’ mens iemand die in algemene zin eerlijk, sociaal en behulpzaam is. Hij zet zich actief in voor anderen, en dan vooral minder bedeelde personen en groepen. Een ‘slecht’ mens is en doet juist precies het tegenovergestelde.
In Thailand is het me vaak opgevallen dat een ‘goed’ mens blijkbaar vooral goed voor jou en je familie is. Misschien is het te generaliserend en mogelijk zelfs niet waar, maar ik bespeur, na wat voorvallen, een trend.
Gevlucht uit Surin
Een half jaar geleden kwam ze bij mij in huis wonen, een Thaise vrouw van ongeveer 50 die ik kende van vroeger. Laat ik haar ‘Lek’ noemen, absoluut niet haar echte naam. In haar woonplaats Surin, nou ja, iets daarbuiten, vlogen de kogels haar bijna letterlijk om de oren als gevolg van het grensconflict tussen Thailand en het nabijgelegen Cambodja. Ze vroeg of ze een week of zo bij mij kon intrekken om in die tijd in Jomtien of Pattaya woonruimte te zoeken. Ik liet haar toe in mijn ruime condo in het Jomtien Beach Condominium waar ik een extra slaapkamer compleet vrij had.
Daar stond Lek voor de deur met al haar bezittingen… in een weekendtas. De week werd inmiddels een half jaar, want warm water, een airco en een doortrekplee zijn toch wel aantrekkelijk. Ze vond haar weg in het grote condominiumcomplex waar ze zich in de diverse barretjes op biertjes liet trakteren en soms verrichtte ze daar wat werkzaamheden. Lek is een gezelligheidsdier, maakt makkelijk contact en is populair bij de diverse expats en long staytoeristen die het complex bewonen.
Bekende man in het Jomtien Beach Condominium
Op een kwade dag gebeurde er iets heel vervelends rond een man die al zo’n vijf jaar in het condominium woont. Hij was een bekend persoon in het vijf gebouwen tellende complex en kwam regelmatig in de diverse barretjes en restaurantjes. Via CCTV waren beelden vastgelegd die aan duidelijkheid niets te wensen overlieten en al snel Thailand en zelfs de rest van de wereld over gingen.
Iemand wees me op Lek, die regelmatig met hem te zien zou zijn geweest. Ik sprak haar erop aan. Ja, ze kende hem goed en dronk bijna iedere dag biertjes met hem in een van de barretjes. Omdat ik even niet in Jomtien/Pattaya was, ging de dialoog via Messenger. “Yes, I know him”, schreef ze. En “In my opinion, he’s a good person that I know. Because I used to drinkwith him often. He’s a friend I often drink with. But I never went to his home.” Gelukkig maar, dacht ik. Nooit met boze mannen meegaan…
“A good person”
Ze was dus regelmatig met hem in verschillende gebouwen van het complex geweest. Ik vroeg of de man in het hele Jomtien Beach Condominium een bekende persoon was. Ze antwoordde: “Yes, most people in the condo know him.” En nog eens: “In my opinion, he’s a good person.” Alles in de tegenwoordige tijd opgeschreven. Het sterkte mij in het idee dat wat in Thailand onder goed en slecht wordt verstaan, anders is dan wij farang gewend zijn.
Oh ja, om welke man gaat het dan? Inderdaad, om de 45-jarige Australiër Simon Peter Carman, die de zeventienjarige Tunchanok “Cake” Donhomla in zijn kamer vermoordde en haar lijk in een tas bij de spoorlijn probeerde te dumpen. Het verhaal is bekend – gelukkig komt hij er niet mee weg.
Ik heb lang getwijfeld of ik dit als ‘column’ zou aanbieden, maar wat er gebeurd is, heeft me sterk aangegrepen omdat alles zo dichtbij kwam. Reageer gerust op mijn conclusie, liefst vriendelijk. Misschien zit ik er naast.