OPSCHRIJVEN

Franske zegt ineens: “Ik heb zin in een ijsje.”
Maurice: “Ik ga ze halen. Welke smaak wil je?”
“Voor mij twee bolletjes chocolade, en jij?”
“Voor mij twee vanille.”
Franske: “Je moet het opschrijven, anders vergeet je het zeker.”
Maurice: “Nee hoor, de ijskar staat vlak voor ons!”
Franske: “Schrijf het toch op, ik zeg het je: je zult het vergeten.”
Maurice: “Nee, echt niet. Ik vergeet niets.”
Hij staat mopperend op en mompelt: “Twee chocolade, twee vanille…”
Na een kwartier komt Maurice terug — met twee braadworsten en twee pakjes friet.
Franske: “En waar is de mosterd?”
Maurice: “Verdorie, vergeten!”
Franske: “Zie je wel dat je het had moeten opschrijven?”

EXAMEN

Een vrouwelijke docente aan de universiteit waarschuwt haar studenten dat geen enkel excuus voor afwezigheid bij het examen wordt geaccepteerd, behalve in geval van zware verwonding, ernstige ziekte of het plotselinge overlijden van een direct familielid.
Op de eerste rij vraagt Tom, bekend om zijn bravoure: “En in geval van oververmoeidheid, bijvoorbeeld door een uitputtelijke nachtelijke seksuele activiteit?”
De zaal barst in lachen uit. Wanneer de stilte terugkeert, glimlacht de docente even, schudt het hoofd en antwoordt: “Dan mag u met uw andere hand schriftelijk deelnemen.”

INTUSSEN IN DUITSLAND

Een Duitse familie is in een sportwinkel. De zoon pakt een oranje shirt van het Nederlands elftal en zegt tegen zijn zus dat hij Oranjefan wil worden en het shirt graag voor zijn verjaardag wil hebben. De zus wordt geïrriteerd en geeft hem een duwtje: “Bespreek dat maar met moeder.”
De jongen gaat naar zijn moeder, herhaalt zijn wens, en zij reageert boos en geeft hem een tik: “Praat ermee met je vader.”
Vervolgens vraagt hij zijn vader hetzelfde; die reageert zeer heftig en slaat hem weg: “Een zoon van mij loopt niet in zo’n shirt rond.”
Een half uur later in de auto zegt de vader tegen zijn zoon: “Hopelijk heb je er iets van geleerd.”
De jongen antwoordt: “Ja, vader. Ik ben nog maar kort Oranjefan en ik heb nu al een hekel aan de Duitsers.”

Fijn weekend,
Reinold