Wat me iedere keer weer opvalt in Thailand, is dat werkelijk alles in een plastic zakje kan. En met alles bedoel ik ook echt alles. Een portie rijst? Zakje. Een curry? Zakje. Soep? Natuurlijk, ook in een zakje. Zelfs een ijskoffie krijg je soms mee in een zakje met een rietje erin.

Ik zou in Nederland toch even vreemd opkijken als iemand bij de afhaalchinees mijn soep in een plastic zak zou gieten. In Thailand kijkt niemand ervan op. Daar wordt het zakje vakkundig dichtgedraaid, komt er een elastiekje omheen en krijg je het mee alsof dit de normaalste zaak van de wereld is.

En eerlijk is eerlijk: de Thai kunnen dat bijzonder goed. Ze draaien zo’n elastiekje er met een snelheid omheen waar ik alleen maar bewondering voor kan hebben. Geen druppel ontsnapt. Zelfs niet als het zakje ondersteboven in een ander zakje belandt, samen met nog drie gerechten, een bakje rijst en een paar losse sausjes.

Want één zakje is natuurlijk nooit genoeg. Het kleine zakje gaat in een groter zakje. De saus krijgt een apart zakje en de kruiden ook. Voor je het weet loop je naar huis met een complete maaltijd die eruitziet alsof je net een prijs hebt gewonnen bij de plasticzakjesbingo.

Het is praktisch, dat begrijp ik wel. Op markten en bij eetkraampjes is een zakje goedkoop, licht en makkelijk mee te nemen. Toch schuurt het ook een beetje, want al die zakjes moeten uiteindelijk ergens blijven.

Thailand probeert het gebruik van wegwerpplastic terug te dringen, maar oude gewoontes verdwijnen niet zomaar. Zeker niet als ze zo verweven zijn met het dagelijks leven en de manier waarop mensen eten meenemen.
Misschien is dat ook typisch voor reizen. Je kijkt eerst met verbazing naar iets wat anders gaat dan thuis. Daarna ontdek je waarom mensen het zo doen. En vervolgens ga je nadenken over wat er misschien ook anders zou kunnen.

Ik blijf me er in ieder geval over verwonderen. Over de soep die niet lekt, het elastiekje dat altijd blijft zitten en het feit dat zelfs een drankje blijkbaar prima zonder beker kan.

Dus ik ben benieuwd: wat was het vreemdste dat jullie ooit in Thailand in een plastic zakje meekregen?

Erica de Winter