PATTAYA: In de vroege jaren 2000 leefde er in Soi 7, in de omgeving van het “day en night” district, een figuur. Niet de mooiste, maar ontzettend aardig. Langzaam maar zeker werd hij onvergetelijk. Kunnen jullie hem nog herinneren? Hij heette Bird!

Voor de tatoeages was Bird gewoon een stille aanwezige op straat. Geen aandacht, geen reputatie, geen identiteit die in zijn huid was gekerfd. Hij smolt geruisloos op in het ritme van Soi 7, deel uitmakend van de achtergrond van bars, muziek en eindeloze nachtleven. Gewoon een lokaal gezicht in een stad die zelden de tijd nam om verder dan de oppervlakte te kijken.

Tegen 2011 veranderde alles in zijn leven; zijn gezicht werd zijn verhaal. 

Ruwe tatoeages waren op zijn huid gekerfd, onmogelijk te negeren. Het waren geen kunstwerkjes, geen cultuur, geen zelfexpressie — alleen zorgeloze merktekens, naar verluidt gezet door lachende buitenlanders als een grap, waarschijnlijk toen hij kwetsbaar of dronken was. Wat voor hen als “plezier” voelde, werd voor hem een permanent litteken op zijn identiteit.

Toch werd Bird nooit als agressief of gevaarlijk gezien. Voor wie hij vertrouwde was hij zelfs vriendelijk. Hij was stil, kalm en soms afstandelijk. Nacht na nacht werd hij onderdeel van het landschap, een vertrouwd gezicht voor langdurige bezoekers en expats die de straat beter begrepen dan alleen de oppervlakte.

Bird stond symbool voor het echte Pattaya; niet op de mooie ansichtkaarten en strandzonsondergangen, maar de rauwe menselijke realiteit. De kant waar mensen op uiterlijk werden beoordeeld, waar waardigheid in één nacht verloren kon gaan, en waar verhalen op huid in plaats van op papier werden geschreven.

Voor sommigen was hij gewoon een straatgast. Voor anderen was hij een symbool van Pattaya’s onvertelde verhalen. Voor degenen die het echt begrepen, was Bird een herinnering dat elk gezicht een geschiedenis met zich meedraagt.

Bird werd een deel van de ziel van Pattaya, een levendige herinnering aan hoe gemakkelijk mensen verkeerd begrepen, slecht behandeld en vergeten kunnen worden.  Sommige gezichten verdwijnen met de tijd.

Het zijne deed dat nooit!

Deze oude foto’s inspireren mij om terug te kijken op deze bijzondere tijd in Pattaya, en ik zal zo nu en dan een leuke foto uit het verleden posten.

Heb jij specifieke herinneringen of verhalen over Pattaya die je wilt delen? Plaats ze dan als reactie op deze leuke kiekjes uit het verleden!

Verslag door Olleke Bolleke in Pattaya