PATTAYA — Iedereen weet het inmiddels wel: een paar jaar geleden heb ik mijn biezen gepakt, Nederland de rug toegekeerd, en ben nooit meer echt teruggekomen. En waarom zou ik ook?

Ik wil vrij zijn, klaar uit
Niet in de zin van “ik rommel maar wat aan”, maar vrij zoals het hoort: geen wijf dat zeurt over afspraken, geen agenda die een ander voor me volplant. Mijn tijd is van mij.

Af en toe duik ik Pattaya in. Niet omdat het trendy is, maar omdat die stad precies geeft waar ik zin in heb: avonden zonder plan die eindigen zonder kater van spijt. Een pilsje hier, een beetje kletsen daar, muziek net hard genoeg om de dag van je af te laten glijden.

En ja, hup hup hup, alles door elkaar
Er wordt gewipt, ontbeten, en dat is dan ook precies de volgorde, zo gaat dat nou eenmaal. Geen vast stramien, gewoon lekker rollebollen zonder regels. Niet om stoer te doen, maar eerlijk is eerlijk: ik ben dol op onvoorspelbaarheid. Op de ochtend die je niet zag aankomen. Op het ontbijt waarbij er meer gekletst dan gegeten wordt.

Wat ik niet wil, is een vaste vriendin aan mijn kop. Niet omdat ik niks geef om toewijding, juist andersom. Een relatie verdient iemand die er he-le-maal voor gaat, en dat ben ik nu even lekker niet. Liever eerlijk losbandig dan oneerlijk aan de ketting.

Misschien draait dat ooit nog bij. Het expatleven zit vol verrassingen, wie weet wat de volgende haven brengt. Maar voorlopig vier ik het leven op mijn eigen tempo: vrij, luchtig, en af en toe lekker over de lat.

Met dank aan Olleke Bolleke, hoofdredacteur van dit blog, die tandenknarsend toestemming gaf dit stukje te plaatsen. Blij was hij echt niet,  maar wel zuinig op zijn stadskroniqueur in Pattaya 😇

Jelle van Dinther, stadskroniqueur in Pattaya
Illustratie: Google Gemini