PATTAYA: Sinds kort heb ik twee plekken in Pattaya waar ik graag tijd doorbreng met andere expats. Tijdens mijn ochtendwandeling neem ik eerst plaats op de muur aan Beach Road, waar ik meestal oude heren ontmoet die hun mening niet onder stoelen of banken steken.

Onlangs heb ik Johnny’s koffiehuis in Jomtien ontdekt. Hoewel daar geen jonge “goden” komen, zijn er wel expats en toeristen die een genuanceerdere visie op het leven in Thailand hebben. Voor jullie, lezers die mijn column volgen, weten dat ik dit zeer waardeer. Daarom voel ik me thuis in dit koffiehuis. De koffie wordt lekker vers gezet (niet pruttelend) en af en toe geniet ik van een gebakje, al let ik natuurlijk op mijn figuur.

Gisteren ging het gesprek over de officieel vrije zones in de stad, maar de werkelijkheid is (jippie) anders. Bewoners en bezoekers klagen over zwakke handhaving en selectieve tolerantie. Ondanks duidelijke “Roken Verboden”-borden blijft een groot aantal lokale bewoners, expats en toeristen roken, vaak dicht bij gezinnen en kinderen.

Veel bewoners vragen zich af waarom de handhaving zo passief is. “Borden ophangen is niet genoeg,” zegt een commentator. Er is behoefte aan meer CCTV, extra patrouilles en een hotline voor het melden van overtredingen, zodat mensen niet zelf rokers hoeven te confronteren.

Ook in woongebieden zoals Naklua en Jomtien ervaren mensen aanhoudende rookoverlast, die leidt tot gezondheidsproblemen. Dit heb ik echter niet opgemerkt bij de koffie-lurkers van het eerste uur in dit koffiehuis. Wel is het stiekem bekend dat Thaise rokers vaker worden beboet dan buitenlandse toeristen.

Bewoners, waarbij ik mij moet aansluiten, al is het niet van ganser harte roepen de Tessakit politie op om de handhaving te verbeteren; anders blijven rookvrije stranden slechts een belofte.

Jelle, uw stadsreporter in Pattaya