PATTAYA: Het aantal mensen dat in armoede leeft in Thailand is opgelopen tot 3,4 miljoen, oftewel 4,9% van de bevolking, meldt de Nationale Raad voor Economische en Sociale Ontwikkeling (NESDC). De stijging komt ondanks een licht herstel van de economie en keert een neerwaartse trend van vorig jaar om, toen het armoedepercentage 3,4% bedroeg.
In een voortgangsrapport over het 13e Nationale Economische en Sociale Ontwikkelingsplan (2023–2027) stelt de NESDC dat inspanningen om regionale ongelijkheid te verminderen tot dusver niet het gewenste effect hebben gehad. Economische kansen zijn ongelijk verdeeld over sectoren en regio’s, waardoor structureel arme gebieden achterblijven.
De raad wijst erop dat de COVID-19-periode (2019–2023) aanvankelijk leidde tot een daling van de armoede dankzij overheidssteun en stimuleringsmaatregelen. Toch blijven 4,3 miljoen mensen “bijna-arm”: hun uitgaven liggen niet meer dan 20% boven de armoedegrens, waardoor zij een groot risico lopen terug te vallen in armoede.
Bepaalde provincies, zoals Pattani en Mae Hong Son, behoren al meer dan vijftien jaar tot de regio’s met de hoogste armoedecijfers. De landbouwsector draagt significant bij aan de cijfers: het armoedepercentage onder werkenden in die sector bedraagt 9,6%. Veel getroffen huishoudens hebben maximaal een basisschoolopleiding.
Huishoudens met kinderen van zes tot veertien jaar zijn extra kwetsbaar; hun armoedecijfer ligt op 8,7%. Volgens de NESDC vergroten stijgende kosten van levensonderhoud en beperkte werkgelegenheid voor verzorgers de financiële kwetsbaarheid van deze gezinnen.
De NESDC erkent dat beleid zich tot nu toe vooral richtte op kortetermijnfinanciering — hogere uitkeringen, verruimde kinderbijslag en subsidies voor kinderopvang — en op betere data-integratie om kwetsbare groepen te bereiken. Tegelijk noemt de raad structurele belemmeringen: lokale instanties missen prikkels voor daadkrachtige armoedebestrijding en het ontbreken van continue longitudinale data ondermijnt de precisie van beleid.
De raad dringt er bij beleidsmakers op aan structurele maatregelen te versterken en datagestuurde mechanismen te verbeteren om intergenerationele armoede duurzaam aan te pakken, zo las ik in “thansettakij”.
Verslag door Olleke Bolleke in Pattaya