ISAAN: Wat begon als een hartverscheurend geval van ouderenverlatenschap, blijkt een ingewikkeld familieconflict te zijn, vol emotionele pijn en financiële zorgen die al jaren spelen.

Vandaag werden de 65-jarige Maliwan Kaewsaen en haar 67-jarige echtgenoot, Thaveep Kaiyarach, aangetroffen op Bus Terminal 2 in Udon Thani. Het paar, dat oorspronkelijk uit Lopburi komt, had hun spullen bij zich en bracht de nacht op het station door. Khun Maliwan, die in een rolstoel zit, was zichtbaar emotioneel. “Voordat ik sterf, wil ik het gezicht van mijn kind nog één keer zien,” vertelde ze met tranen in haar ogen.

De lokale autoriteiten hebben het stel in een opvang geplaatst en proberen nu hun kinderen te bereiken. Helaas bleven veel pogingen om contact te leggen zonder succes: de dochter nam niet op en de zoon hing na een kort gesprek weer op. De autoriteiten roepen beide kinderen op om zich te melden en samen naar oplossingen te zoeken voor de zorg van hun ouders.

Maar naarmate het verhaal zich verspreidde, kwam er een verrassende wending. De 45-jarige dochter van het paar, Khun Mix, sprak door de tranen heen en zei dat ze haar ouders nooit had willen verlaten. Ze vertelde dat ze het moeilijk heeft om rond te komen en dat ze geen idee had dat haar ouders naar Udon Thani waren gegaan; ze dacht dat ze naar familie in Khon Kaen gingen. Op de dag van hun aankomst was ze druk aan het werk in een minimarkt en had ze haar telefoon niet bij de hand.

Ze onthulde ook dat er al veel langer problemen spelen. Ze groeide voornamelijk op bij haar grootvader en heeft sinds haar kindertijd weinig emotionele band met haar ouders kunnen opbouwen. Khun Mix is al bijna 30 jaar bezig met het afbetalen van de schulden van haar moeder, die zijn opgelopen tot honderden duizenden baht. Hierdoor heeft ze nauwelijks de mogelijkheid om iets voor zichzelf te sparen. Een pijnlijk moment was toen ze hielp om het gezinshuis te betalen, dat later werd verkocht en het geld naar haar jongere broer ging. Dit heeft een blijvende kloof in de familie gecreëerd.

Momenteel woont ze met haar man in een kleine kamer en zegt dat ze het zich niet kan veroorloven om haar ouders in huis te nemen. “Ik heb ze niet verlaten,” zegt ze. “Maar ik kan het echt niet meer aan.”

Bovendien gaf Khun Thaveep toe dat zijn eigen acties hebben bijgedragen aan de situatie. Hij sprak over een zware ruzie met zijn zoon vorig jaar en erkende dat hij soms streng was in de opvoeding van zijn dochter, inclusief fysieke straffen in haar jeugd. Deze ervaringen, samen met financiële problemen en gezinsconflicten, hebben de afstand binnen de familie vergroot.

Wat aanvankelijk een duidelijk geval van ouderenverlatenschap leek, is nu uitgegroeid tot een ingewikkeld verhaal vol verantwoordelijkheden, fouten uit het verleden en emotionele littekens die door de jaren heen zijn ontstaan.

De autoriteiten blijven hoopvol dat de familie samen kan komen om te praten en misschien zelfs een oplossing te vinden. Voorlopig wachten Maliwan en Thaveep in het opvangcentrum, met de hoop dat hun kinderen op een dag contact met hen opnemen.

Verslag van Olleke Bolleke vanuit de Isaan