HUA HIN — Langs de waterkant van Hua Hin leven vijftien gezinnen in onzekerheid nu zij vrezen dat hun huizen op kort termijn zonder pardon gesloopt zullen worden. Met bezorgde brieven hebben de eigenaren bij de gemeente aangeklopt en gevraagd om het sloopbesluit voorlopig op te schorten. Hun hoop is gevestigd op een lopend hoger beroep bij het Hof, dat draait om hun eigendomsrechten en waarin zij eind 2025 al hun zaak bij de Rechtbank Hua Hin hebben voorgelegd.
De bewoners halen aan dat de Raad van State al eerder een definitief vonnis heeft uitgesproken ter bekrachtiging van de sloopbevelen en dat de gemeente onlangs nog vooraankondigingen van zeven dagen heeft opgehangen. In 2014 werd in een vergelijkbare zaak al onherroepelijk bevolen veertig panden op openbaar terrein te ruimen; veertien eigenaren hebben sindsdien hun bezit afgebroken en de overige eigenaren herinneren zich nog goed hoe ingrijpend dat besluit hun leven trof.
Onder leiding van de 73-jarige Nongyao Huekhan voeren de bewoners aan dat hun nederzetting al generatieslang bestaat en volgens hen onder de wettelijke beschermingen voor lang gevestigde gemeenschappen valt. Zij dringen erop aan dat het terrein als woongebied geregistreerd wordt, zodat zij niet gedwongen op straat komen te staan. Hoewel het Bureau voor Landbeleid zich terughoudend toont, omdat de kwestie al juridisch speelt, zijn de bewoners ervan overtuigd dat het hoger beroep automatisch de uitvoering van de sloop in de wacht zet.
In hun noodkreet vragen zij de gemeente eerst een onafhankelijke analyse te laten uitvoeren van de sociaal-economische gevolgen. Hoeveel gezinnen komen zonder alternatief te zitten? Welke hulp is nodig om elders onderdak te vinden? En hoe kunnen inkomensverlies en emotionele stress zo goed mogelijk worden gecompenseerd? Tegelijk pleiten ze voor een spoedoverleg met de burgemeester en raadsleden, zodat er vóór 25 september een realistisch en humaan plan op tafel ligt.
Zolang hun civiele procedure niet definitief is beslecht of dat nu uitmondt in een gunstige uitspraak of in onontvankelijkheid van hun beroep, vragen de bewoners om rust en duidelijkheid. Ze benadrukken dat zij bereid zijn constructief mee te denken, mits de gemeente oog heeft voor zowel de naleving van het gemeentelijk beleid als voor de bestaanszekerheid van alle betrokken families.
Bron: Destanation Cha-am