Er zijn dingen die je meeneemt uit Thailand. Mooie herinneringen, vriendschappen, foto’s en misschien een paar kilo extra van al dat lekkere eten. En dan zijn er mensen die een ongezonde emotionele band ontwikkelen met een toiletspuit.
Jawel. De Bum Gun.
Voor de mensen die nog niet weten waar ik het over heb: dat kleine douchekopachtige apparaatje naast de wc dat in Thailand bijna net zo gewoon is als toiletpapier.
De eerste keer dat ik er eentje zag, dacht ik eerlijk gezegd dat het een verdwaalde douchekop was. Je zit op het toilet, kijkt om je heen en ziet een slang met een handgreep naast de wc hangen. Dat roept vragen op. Veel vragen. Thailand zou Thailand niet zijn als zelfs een toiletbezoek uiteindelijk een culturele ervaring blijkt te zijn.
Wat mij misschien nog wel het meest verbaast, is hoeveel mensen er compleet verknocht aan raken. Ik ken mensen die al jaren in Thailand wonen en die bij het boeken van een hotel eerst vragen of er airco is en daarna of er een Bum Gun aanwezig is. Sommigen gaan zelfs nog verder. Heeft een hotel geen Bum Gun, dan boeken ze gewoon ergens anders. Geen grap. Een prachtig zwembad? Interesseert ze niet. Zeezicht? Leuk. Een uitgebreid ontbijtbuffet? Mooi meegenomen. Maar zonder Bum Gun gaan ze niet.
Ik moest daar altijd een beetje om lachen, totdat ik ontdekte dat deze mensen een soort geheime club vormen. Eenmaal gewend aan de Bum Gun blijkt er geen weg meer terug te zijn. Sterker nog, sommige Thailandgangers kijken tegenwoordig bijna medelijdend naar mensen die nog uitsluitend afhankelijk zijn van toiletpapier. Alsof ze een oude zwart-wittelevisie gebruiken terwijl de rest van de wereld inmiddels in 4K kijkt.
Ik hoorde laatst zelfs iemand zeggen: “Als je modder van je handen krijgt, gebruik je toch ook geen droog papier?”
Daar stond ik dan, midden in een gesprek waarvan ik nooit had gedacht dat ik het ooit zou voeren. En toch gebeurde het. Want dat is het mooie van Thailand. Je komt voor de zon, het heerlijke eten, de glimlach en de prachtige stranden. En voor je het weet voer je een bloedserieus gesprek over sanitaire voorzieningen.
Ik moet eerlijk toegeven dat ik inmiddels best begrijp waarom mensen zo enthousiast zijn. Niet zó enthousiast dat ik hotels ga afbellen om te vragen of ze er eentje hebben, maar ik begrijp het wel. Al blijft het bijzonder dat een van de meest besproken onderwerpen onder sommige Thailandliefhebbers geen tempel, eiland of restaurant is, maar een toiletspuit.
Dus ik ben benieuwd: zijn jullie Team Bum Gun of Team Toiletpapier?
Want als er één ding is dat ik inmiddels heb geleerd, dan is het dat achter iedere Bum Gun-liefhebber een verhaal schuilt.
Erica de Winter