THAILAND: Als ik hier in Nederland ben, denk ik vaak aan Thailand en de mensen die daar zijn gebleven. Nederlanders die er wonen, werken en leven, soms voor korte tijd, soms voor jaren.
In gesprekken met hen komen eerst de fijne dingen aan bod: het weer, het tempo, de vrijheid en de ruimte om anders te leven dan thuis. Dat begrijp ik goed; ik heb het zelf ook zo ervaren.
Maar er zit een diepere laag in die gesprekken, die niet meteen zichtbaar is. Langzaam schuift die naar voren. Iemand zei eens: “Ik ben hier zo gelukkig… maar soms vraag ik me af: wat als het straks anders wordt?”
Want ouder worden gebeurt in Thailand net zo goed als hier, en dementie komt ook voor. Eén op de vijf mensen krijgt ermee te maken. Die gedachte blijft hangen, niet als iets abstracts, maar als een realiteit die dichterbij is dan we denken, zelfs op plekken waar mensen bewust voor een ander leven hebben gekozen.
In Thailand zag ik mensen met dementie vaak gewoon onderdeel blijven van het dagelijks leven. Ze zitten aan tafel, zijn buiten en bewegen mee met de dag. Er is minder nadruk op wat niet meer lukt, en meer op wat nog wél kan.
Tegelijkertijd denk ik aan Nederland, aan de structuur en ondersteuning hier. Hoe er wordt meegedacht, geregeld en opgevangen, ook al voelt dat niet altijd zo.
En dan komt de vraag vanzelf. Wat doe je als het zover komt? Als je in Thailand woont en merkt dat onthouden lastiger wordt, dat dingen veranderen.
Ga je terug? Naar de plek waar alles geregeld is, waar je de taal kent en het systeem begrijpt? Of blijf je? Op de plek die je zelf hebt gekozen, waar het leven anders voelt en waar steeds meer plekken zijn voor mensen met dementie, zoals bij Vivocare.
Het gaat niet alleen over zorg. Het gaat over gevoel. Over waar je je thuis voelt. Over wie er om je heen zijn. Over wat belangrijk wordt als de wereld kleiner wordt.
Ik denk er steeds vaker over na, niet omdat ik het antwoord heb, maar omdat het een vraag is die we misschien te weinig stellen, terwijl hij wel relevant is.
Blijf je in Thailand… of ga je terug naar Nederland?
Erica de Winter

Reacties
Op dit artikel zijn 10 reacties geplaatst.
Ik heb mijn keuze wel gemaakt.
Vervelend om te horen dat er binnen jouw familie 2 mensen dementie hebben. En heel goed om te horen dat de mensen in Thailand daar goede zorg krijgen.
Ik heb zelf een project bezocht in Chiang Mai (Baan Kamlangchay) Daar wonen Europese mensen met dementie. Daar was de zorg ook 1 op 1. Geweldig geregeld en heel mooi om te zien.
Ik begrijp dat je jouw keuze gemaakt hebt.
Vervelend om te horen dat je zus Parkinson heeft. Ik hoop dat ze goede zorg krijgt.
Ik begrijp ook dat sommige mensen terug gaan naar Nederland omdat ze daar nog verzekerd zijn. Maar ik weet er te weinig vanaf. Daarom ook het stuk dat ik geschreven heb.
Als je in Thailand verzekerd bent wordt deze zorg dan wel of niet vergoed?
Als ik 60.000 euro per jaar lees, dan is dat inderdaad wel heel veel.
Ik heb een project bezocht in Chiang Mai (dementiezorg) en daar zijn de kosten circa 2000 per maand.
De kosten voor de verpleegkundige zijn THB 15.000 per maand.
Dan hebben jullie het goed geregeld. Vergeleken bij Nederland is het goedkoop. maar ik begrijp dat het best veel is.
Zo... dat is zeker een prijzige verzekering,