De belastinginspecteur

De belastingsinspecteur komt langs bij een synagoge. Terwijl hij de boeken controleert, vraagt hij de rabbijn:  

“Ik zie dat u veel kaarsen koopt. Wat doet u eigenlijk met het overgebleven kaarsvet?”

“Goede vraag,” zegt de rabbijn. “Dat sparen we op en geven het terug aan de fabrikant. Eens in de zoveel tijd sturen ze ons dan een doos met gratis kaarsen toe.”

“O,” zei de belastingsinspecteur, enigszins teleurgesteld omdat zijn ongewone vraag een praktisch antwoord had. Maar onverstoorbaar ging hij door met zijn stuitende vraagstelling: “En hoe gaat dat dan met de matzes (koekjes)? Wat doet u met de kruimels?”

“Ah!” zei de rabbijn en realiseerde zich dat de inspecteur hem wilde pakken met een niet te beantwoorden vraag. “Wij verzamelen de kruimels en geven deze terug aan de fabrikant. Eens in de zoveel tijd sturen ze ons dan een doos met gratis matzes toe.”

“Ik begrijp het,” antwoordde de inspecteur, snel denkend over hoe hij het deze betweterige rabbijn verder moeilijk kon maken. “Nou rabbijn, dan rest me nog één vraag: wat doet u met alle overblijfselen van de besnijdenissen?”

“Ook hierbij verspillen wij niets!” antwoordde de rabbijn. “Wij verzamelen alle stukjes voorhuid en sturen deze naar de Belastingsdienst. Eens in de zoveel tijd sturen ze ons dan een lul om de boeken te controleren.”

Opa en oma

Opa en oma logeerden bij hun kinderen. Toen opa een fles met Viagra-pillen in het medicijnkastje vond, vroeg hij zijn zoon hoe hij die pillen moest gebruiken.

De zoon zei: “Ik denk niet dat je ze moet nemen, pa. Ze zijn erg sterk en erg duur.”

“Hoeveel?” vroeg opa.

“€100 per pil,” zei de zoon.

“Dat maakt me niet uit,” zei opa, “ik wil er nog steeds eentje proberen en voordat we morgen vertrekken leg ik het geld onder het kussen.”

Later die morgen vond de zoon €1100 onder het kussen. Hij belde opa en zei: “Ik heb je toch gezegd dat elke pil €100 kost en geen €1100?”

“Weet ik,” zei opa, “die €1000 is van oma…!!”

De kameel

Een nieuweling wordt naar het vreemdelingenlegioen in de woestijn gestuurd. De commandant leidt hem rond. Nadat ze alles gezien hebben op een kleine barak na, vraagt de nieuweling: “Wat zit daarin?”

De commandant antwoordt lichtjes verlegen: “Nou ja, kijk, zoals het jou heel waarschijnlijk opgevallen is, er zijn hier geen vrouwen. In deze barak staat onze kameel en wanneer een van onze mannen het niet meer kan uithouden…”

De nieuweling zegt verontwaardigd: “Praat alstublieft niet verder! Zoiets zou ik nooit doen.”

De tijd verstrijkt en zijn verlangen wordt groter. Tenslotte gaat hij naar de commandant en vraagt hem naar de kameel. “Voor vandaag is hij volgeboekt, maar morgen is hij nog vrij.”

De volgende dag gaat hij in de stal, zet een stoeltje achter de kameel, laat zijn broek zakken en begint. Na een tijdje opent de commandant de deur en zegt: “Ik begrijp dat de nood hoog was, maar kon je niet met de kameel naar de dichtstbijzijnde stad rijden, zoals alle anderen hier doen?”

Fijn paasweekend!

Reinold