PATTAYA — Gisteren was het andermaal raak in Pattaya: het bureau van de recherche in het Tambon Naklua stond plotseling in lichterlaaie, en heel even hing er een sfeer van ongepaste feestvreugde onder de lokale misdaadwereld. Je kon ze bijna horen denken: eindelijk gaat al dat bezwarende bewijsmateriaal letterlijk in rook op, eindelijk een schone lei, eindelijk niets meer zwart op wit…

Helaas, pindakaas, de vreugde bleek voorbarig.

Want terwijl het gebouw in een orkaan van vuur en rook veranderde, bleven de harde schijven onverstoorbaar hun werk doen, alsof er niets aan de hand was. Een beetje zoals die ene collega die gewoon rustig doortypt terwijl het brandalarm loeit, omdat hij toch bijna klaar is met zijn verslag en denkt: “dit wacht wel even.” Het gevolg laat zich raden: alle dossiers, processen-verbaal, getuigenverklaringen en ongetwijfeld ook dat ene pijnlijke beveiligingsfilmpje van de korpschef staan nog kraakhelder opgeslagen in het systeem, alsof er geen vlam in de pan is geslagen.

Kortom: het gebouw zelf is herleid tot een verkoolde ruïne, maar het geheugen van justitie blijkt hardnekkiger en brandwerender dan de bakstenen muren ooit waren. Voor wie stiekem hoopte op een frisse, dossierloze start is dit dus bijzonder teleurstellend nieuws.

Jelle, stadsreporter in Pattaya