“Niet pittig,” zei hij met een geruststellende glimlach. Dat klinkt als een duidelijke mededeling. In Thailand heb ik inmiddels geleerd dat het vooral een kwestie is van voor wie het niet pittig is.

Als Nederlander denk je bij niet pittig aan eten waarvan je mond gewoon hetzelfde blijft voelen. Je neemt een hap, proeft de kruiden en eet rustig verder. Bij Thais niet pittig kan die eerste hap ook nog heel goed gaan. Je denkt zelfs even dat je je voor niets zorgen hebt gemaakt. Dan komt de tweede hap.

Eerst beginnen je lippen een beetje te tintelen. Daarna wordt je mond warmer. Je neemt snel een slok water, maar dat maakt nauwelijks verschil. Niet veel later loopt je neus, beginnen je ogen te tranen en voelt het alsof zelfs je oren het warm hebben. Ondertussen probeert de rest van het gezelschap niet te lachen.

Voor de Thai aan tafel is er niets aan de hand. Die eet rustig door en doet er soms nog wat extra chilivlokken of prik nam pla overheen, een sausje van chili en vissaus. Het gerecht is volgens hen echt niet pittig. Blijkbaar zijn mijn smaakpapillen gewoon nog niet voldoende ingeburgerd.

Als ik vooraf vraag of iets pittig is, krijg ik vaak een antwoord waar ik nog steeds alle kanten mee op kan. “A little bit.” Daarbij worden een duim en wijsvinger vlak bij elkaar gehouden. Dat kleine beetje blijkt in mijn mond toch aanzienlijk groter te zijn. Soms zeg ik nadrukkelijk dat ik echt maar een heel klein beetje pittig wil. Dan wordt er vriendelijk geknikt. Toch blijft het afwachten wat er op tafel verschijnt.

Ik wil ook niet alles zonder chili bestellen. Juist die kruiden en smaken maken Thais eten zo lekker. Bovendien ben ik in de loop van de jaren wel iets dapperder geworden. Gerechten die ik vroeger veel te heet vond, kan ik nu beter eten. Al vind ik het nog steeds prettig als er voldoende te drinken in de buurt is.

Het grappige is dat ik iedere keer opnieuw geloof dat het deze keer wel mee zal vallen. Het bord ziet er heerlijk uit, het ruikt fantastisch en de mevrouw die het voor me neerzet, heeft nog gezegd dat het niet pittig is. Wat kan er misgaan? Meestal merk ik dat bij de tweede hap.

Niet pittig bestaat dus wel in Thailand. Alleen betekent het niet automatisch dat mijn Nederlandse mond daar hetzelfde over denkt. “Niet pittig,” zei ze. Voor hem waarschijnlijk niet.

Erica de Winter