PATTAYA — Thailand staat bekend om zijn onverwachte momenten: de aap die iets van je stal, de taxichauffeur die gewoon doorreed en de crematie bijeenkomst waarvoor je niet was uitgenodigd, maar waar je toch naartoe ging. We hebben een aantal van deze verhalen verzameld bij onze redactie, van lezers, kennissen en vaste bezoekers. Geen opsmuk. Geen overdrijvingen. Gewoon Thailand zoals het echt is.

De aap die zijn gram haalt

Een lezer uit Heemskerk, die al drie jaar in Hua Hin woont, wilde ’s ochtends vroeg in alle rust ontbijten. Op het balkon, met uitzicht op zee, een kop koffie en een krant. Toen kwam de aap. Geen voorzichtige benadering: hij sprong er recht op af, greep de toast en weg was hij. Onze lezer zat daar met lege handen, terwijl de aap drie meter verderop hurkte en zijn toastje opat.

‘Ik keek hem aan en dacht: eigenlijk heeft hij gelijk’, schreef hij ons. ‘Hij woont hier. Ik niet.’ Iedereen die in Hua Hin woont, leert dit al snel: ontbijten op het balkon met het raam open is een uitnodiging.

De taxichauffeur die niet wilde stoppen

Bangkok, spitsuur, een stel uit Apeldoorn in een taxi. De chauffeur reed, reed en reed. Het hotel was allang uit de achteruitkijkspiegel verdwenen. De vrouw typte de naam in Google Maps en hield haar telefoon omhoog voor de chauffeur. Hij knikte beleefd en reed verder. Haar man probeerde het in het Engels en daarna in luid Duits.

Na twintig minuten stopte de chauffeur, draaide zich om en wees trots naar een tempel. ‘Heel mooi!’ Hij had geen idee waar het hotel was, maar weigerde toe te geven dat hij de weg niet kende. Het stel stapte uit, betaalde en maakte een foto van de tempel. ‘Het was echt prachtig’, schreef de vrouw. ‘We hadden hem alleen zelf moeten uitkiezen.’

De vrouw die geen vrouw bleek te zijn

Een man uit Utrecht bracht zijn eerste week in Pattaya door en bezocht op een avond een bar. Hij knoopte een gesprek aan met een jonge vrouw: knap, vriendelijk en charmant. Zijn vrienden fluisterden onderling. Eerst begreep hij er niets van. Pas na een tijdje, toen hij beter keek, drong het tot hem door: de vrouw was een transgender vrouw. Hij bestelde nog een biertje en dacht na.

In Thailand worden transgender vrouwen vaak kathoey genoemd, in de volksmond ook wel ladyboys. Het spectrum is breed: van mensen die zich vrouwelijk kleden en opmaken tot transgender vrouwen die hormoonbehandelingen hebben ondergaan en nauwelijks te onderscheiden zijn van cisgender vrouwen. Sommigen hebben bovendien een geslachtsbevestigende operatie ondergaan. Dit alles bestaat openlijk en zonder hetzelfde sociale stigma als in veel andere landen. Thailand is in dit opzicht soms relaxter dan de meeste landen die zichzelf als modern beschouwen.

De crematie waarvoor twee jongens niet waren uitgenodigd

Een vriendenstel uit Den Haag was op vakantie in Phuket. Tijdens een wandeling door de stad zagen ze een druk restaurant en zagen tientallen mensen aan tafel zitten. Een oudere vrouw wenkte hen vastberaden dichterbij, niet als een verzoek, maar eerder als een bevel. Vijf minuten later zaten ze aan de bruiloftstafel.

Lees ook> https://www.ad.nl/buitenland/nederlandse-broers-schuiven-aan-bij-thais-restaurant-blijkt-begrafenis-te-zijn-veel-mensen-keken-ons-aan~a518571d/

Ze bleven er drie uur. Er was eten, muziek en er werden foto’s met familieleden gemaakt. Geen woord Thais van hun kant, geen woord Nederlands  van de gasten. Vriendschap kent geen taal,  soms is een energieke zwaai genoeg.

Een onderonsje met een olifant

In het noorden van Thailand, in een reservaat buiten Chiang Mai, stond een lezer die doorgaans meer stedelijk en technisch onderlegd is. Hij beschreef het moment als volgt: ‘Ik stond daar en het dier keek me aan. Keek me echt aan. Niet dwars door me heen, niet verveeld – het keek me gewoon aan.’

Geen dramatische gebeurtenis, geen actieverhaal. Precies op dat moment schreef hij: ‘Ik heb geen idee wat de olifant dacht. Maar een half uur lang dacht ik niet aan mijn kantoor, mijn agenda of mijn e-mails. Dat overkomt me nooit.’ In Thailand sta je soms gewoon even stil – en dat is maar goed ook.

Muay Thai, eerste poging

Een 58-jarige lezer uit Leeuwarden besloot in Pattaya ‘iets uit te proberen’: een Muay Thai-training, een beginnerscursus van een uur. De instructeur was beleefd, de andere cursisten jong, maar de handschoenen waren te groot. Na veertig minuten zat onze lezer op een bankje en kon hij zich niet herinneren wanneer hij voor het laatst zo buiten adem was geweest.

De volgende dag kon hij de trap niet meer af zonder zich aan de leuning vast te houden. De dag erna was hij alweer in de sportschool. ‘Ik weet niet of het een verslaving is’, schreef hij. ‘Maar de trainer heeft me er op de een of andere manier toe overgehaald.’ Thailand kan dat met je doen: je gaat er een dagje heen en blijft uiteindelijk drie weken.

De 7-Eleven kat

Elke 7-Eleven in Thailand heeft een kat. Dat is geen officiële regel, maar meestal is het wel zo. Een lezeres uit Berlijn heeft dit tijdens een vakantie van drie weken gecontroleerd. Twaalf winkels, negen katten. De drie winkels zonder kat hadden in plaats daarvan honden. Ze fotografeerde ze allemaal en stuurde ons een fotogalerij.

Ze vond haar favoriet op Koh Samui: een dikke, oranje kat die op het snoepschap lag te slapen. De kassière zei simpelweg: ‘Hij heet Tiger.’ Thailand is soms precies zoals je het je voorstelt. Alleen nog beter.

Waar ben ik terechtgekomen?

Een gepensioneerde expat die al acht jaar in Phuket woonde, vertelde mij over zijn eerste maand. Hij had alles geregeld: een appartement, een bankrekening en een visum. Waar hij niet op had gerekend: op de derde dag kwam zijn buurman aanzetten met een enorme pan rijst. Hij zei niets, zette de pan neer en vertrok. De volgende dag deed hij het opnieuw. En ook op de dag daarna.

Na twee weken kende hij de naam van het gerecht. Na een maand aten ze samen. ‘Ik heb mijn eerste Thaise woord van hem geleerd’, zei hij. ‘Aroi máák máák.’ Iedereen die in Thailand aankomt, wordt vroeg of laat geaccepteerd – je hoeft alleen maar de deur open te doen.

Nu is het jullie beurt

Thailand kent miljoenen van zulke momenten, en de meeste blijven onopgemerkt. Dat willen we veranderen. Stuur ons jouw verhaal: grappig, merkwaardig, ontroerend of vreemd. Het maakt niet uit of je al twintig jaar in het land woont of er maar twee weken bent geweest. Het maakt niet uit of de held een aap, een taxichauffeur of een slaperige kat was.

Jelle, correspondent in Thailand