Door Eric van Dusseldorp
Mensen die in de jaren tachtig geabonneerd waren op de Volkskrant, kunnen zich het beruchte duo De Boer & De Cocq nog wel herinneren. Beiden waren restaurantrecensenten voor de toen nog extreem zure ‘azijnbode’ en waren in staat om zowel goede als slechte restaurants tot de grond af te fakkelen.

Horeca-uitbaters waren als de dood voor dit tweetal, in de wetenschap dat een negatieve recensie een slechte invloed kan hebben op de omzet en in een uitzonderlijk geval zelfs tot faillissement kan leiden. Sommigen vroegen zich af hoe die twee mannen eruitzagen, zodat ze zich dan beter konden voorbereiden op een onverwacht en ongevraagd bezoek. Maar toen was er nog geen Google en dus geen mogelijkheid om via de afbeeldingenknop de koppen van de bewuste personen tevoorschijn te toveren. Sowieso had zoeken op (Ben) de Cocq al geen zin omdat de politiek(!) verslaggever in werkelijkheid Wouter Klootwijk heette.

Paniek bij de bediening

Uit het artikel ‘Leedvermaak is een schone zaak bij restaurantrecensies’, dat later eens in de Volkskrant verscheen, citeer ik: “Restaurateurs hielden angstvallig elke twee mannen die samen kwamen eten in de gaten. Zodra het vermoeden bestond dat De Boer en De Cocq aan een tafel zaten, sloeg de paniek bij de bediening toe.”

De volgende citaten van De Boer en De Cocq komen eveneens uit het genoemde Volkskrant-artikel: ‘Montessori-geknutsel aan een tongfiletje’, ‘hutspot voor de prijs van kaviaar’ en ’tarbot (…) die smaakte alsof hij achter in de auto van een visboer was blijven liggen’. Wel vermakelijk natuurlijk, maar het was geen wonder dat restaurateurs woedend waren en rectificaties eisten. Kansloos natuurlijk, althans in Nederland en België. In Thailand ligt dat trouwens wel anders.

Misbruik van De Boer & De Cocqs reputatie

Sommige eetpiraten maakten misbruik van de reputatie van De Boer en De Cocq. Op het moment van afrekenen riepen ze dan de ober bij zich en zeiden: “We hebben goed nieuws en slecht nieuws”. Waarop de ober riposteerde: “Nou, begin maar met het slechte nieuws.” ‘De Boer’ (niet de echte dus): “Nee, we beginnen met het goede nieuws, we hebben hier prima gegeten.” Waarna ‘De Cocq’ vervolgde: “En dan het slechte nieuws, wij zijn De Boer en De Cocq, weet u wel? Graag worden we gevrijwaard van het betalen van de rekening, anders komt er zoals gebruikelijk een negatieve recensie over uw etablissement in onze Volkskrant.” Meestal bleef de kelner dan met een onbetaalde nota achter…

Ergens in het midden van Nederland was er een restaurant dat bestierd werd door een Tunesiër met zijn Nederlandse vrouw. Uiteraard werd alles afgezeken door het Volkskrant-duo, maar het toeval wilde dat in De Telegraaf op precies dezelfde dag een recensie verscheen over exact dat restaurant. En die was heel positief. Dat was dan ook de werkwijze van Dick de Zeeuw, destijds restaurantrecensent van de ‘gezondverstandkrant’. Vond hij een restaurant tegenvallen, dan schreef hij er niet over. Viel het etablissement wel in de smaak, dan kon het rekenen op een vriendelijke tekst. Misschien met hier en daar een wat kritische opmerking of een kwinkslag – het blijft tenslotte een column en geen advertentie – maar het was niet zijn bedoeling om een eettent de grond in te boren.

Zelf schrijf ik hier op Olleke Bolleke af en toe een recensie over een restaurant en ik doe het zoals Dick de Zeeuw dat deed. Bovendien ben ik een makkelijke eter die niet zo kritisch is en eigenlijk haast alles wel lekker vindt. Wellicht ben ik om die reden wel geen goede recensent.

Alles prima bij La Belle Vie

Met ‘La Belle Vie by 3/1 East’ had ik sowieso geen enkel probleem. Ze adverteerden op Facebook met ‘onbeperkt mosselen eten’ voor 349 baht, met ‘onbeperkt frites bijbestellen’ als gewaardeerd extraatje. Van het huis kregen we een amuse, ik weet nog steeds niet wat het was, maar het was wel lekker. Wat de mosselen betreft konden we kiezen uit vijf verschillende bereidingswijzen: klassieke mosselen in witte wijnsaus, knoflookmosselen in crèmesaus, Thai-style curry kokosnoot mosselen, Roquefort mosselen en Provençale mosselen. We bestelden de laatste twee, deelden wat en het smaakte uitstekend.
Ik had de schelpdieren nog niet weggewerkt over de ober vroeg al of ik nog een schaal wilde. We gingen nu voor de knoflookmosselen en we kregen weer een royale portie die voornamelijk door mij werd verorberd. Frietjes hebben we ook een paar keer laten brengen.

Perfecte formule

En dat is het goede van de formule. Het is niet à la carte, want dan zit je aan een gerecht vast en kun je niet zomaar meer vragen. Maar een buffet, waarbij je voortdurend van je plaats moet, maar wel alles kunt kiezen, is het ook niet. De formule is dat je zowel mosselen als frites onbeperkt kunt bijbestellen en die worden dan aan tafel gebracht. Wil je per se een voorgerecht, een salade erbij en/of een nagerecht, dan kan dat, maar dan betaal je daar gewoon extra voor. Ik vind dat een aardige formule die navolging verdient.

Het restaurant was nog leeg toen we binnenkwamen, en direct viel het mooie interieur op. Later liep het etablissement bijna helemaal vol, wat uiteraard een goed teken is: als iets goed is, komt men terug. De uitbaatster of althans leidinggevende bleek een pronte Belgische dame met getatoeëerde armen te zijn, een beetje vallend in de categorie ‘leuk, gek mens’. Ze wisselde met alle gasten een paar woorden. Ik probeerde even iets in het Nederlands, maar dat was duidelijk niet haar moedertaal.

Maar we begrepen van haar wel dat die mosselaanbieding niet voor elke dag geldt. Alleen voor het laatste weekend van de maand, waarbij de vrijdag ervoor tot het weekend wordt gerekend. We komen zeker weer, en daar hebben we zeker geen advies van De Boer en De Cocq voor nodig.

Auteursbeoordeling

Eten: *****
Prijs/Kwaliteit: *****
Bediening: *****
Entourage: *****

La Belle Vie by 3/1 East
18 382, Pattaya City, Amphoe Bang Lamung, Chon Buri 20150
061 020 6516