De schepping

God schiep de ezel en zei:
“Je zult een ezel zijn. Je zult hard werken, zware lasten dragen, gras eten en dertig jaar leven.”

De ezel antwoordde:
“Dertig jaar is veel te lang. Geef mij alstublieft maar vijftien jaar.”

En zo geschiedde.

Daarna schiep God de hond en zei:
“Je zult je baas en zijn bezittingen bewaken, zijn beste vriend zijn, het afval van zijn tafel eten en vijfendertig jaar leven.”

De hond antwoordde:
“Vijfendertig jaar is veel te lang. Geef mij maar twintig jaar.”

En zo geschiedde.

Vervolgens schiep God de aap en zei:
“Je zult van boom tot boom springen, mensen vermaken en dertig jaar leven.”

De aap antwoordde:
“Dertig jaar mensen vermaken is veel te lang. Geef mij alstublieft niet meer dan twintig jaar.”

En zo geschiedde.

Ten slotte schiep God de man en zei:
“Je zult intelligent zijn, over de aarde heersen en dertig jaar leven.”

De man antwoordde:
“Dertig jaar is veel te weinig. Geef mij ook de vijftien jaar van de ezel, de twintig jaar van de hond en de twintig jaar van de aap.”

En zo geschiedde.

Daarom leeft een man tegenwoordig eerst dertig jaar als man: gelukkig en vrij.

Daarna trouwt hij en leeft hij vijftien jaar als een ezel: hardwerkend en met een zware last op zijn schouders.

Vervolgens krijgt hij kinderen en leeft hij twintig jaar als een hond: hij bewaakt zijn gezin en krijgt wat anderen niet wilden.

Ten slotte breekt zijn oude dag aan en leeft hij nog twintig jaar als een aap: hij haalt de clown uit de kast om zijn kleinkinderen te vermaken.

Een zin vormen

Tijdens de Nederlandse les vraagt de juf:
“Wie kan een zin vormen met de woorden “waarschijnlijk” en “want”?”

Peter steekt zijn vinger op:
“Waarschijnlijk gaan wij naar Disneyland, want mijn vader heeft kaartjes gekocht.”

“Zeer goed”, zegt de juf. “Wie kan er nog een zin maken?”

Ahmed steekt zijn vinger op.
“Ja, Ahmed?”
“Mijn moeder ging met de krant naar het toilet.”

“Maar Ahmed, dat heeft toch niets met de opdracht te maken?”
“Wacht, ik ben nog niet klaar”, antwoordt Ahmed. “Waarschijnlijk moest ze naar het toilet, want lezen kan ze niet.”

De preek

Een man was al dagenlang op zoek naar zijn hoed. Uiteindelijk besloot hij op zondag naar de kerk te gaan en achteraan plaats te nemen. Daar wilde hij na de dienst een van de hoeden meenemen.

De preek ging over de tien geboden. De man bleef de hele dienst zitten en ging na afloop naar de priester.

“Vader, ik moet u iets bekennen. Ik was mijn hoed kwijt en wilde vandaag een andere hoed stelen. Na uw preek heb ik besloten dat toch niet te doen.”

“God zegene u, mijn zoon”, antwoordde de priester. “Was het tijdens mijn uitleg over ‘Gij zult niet stelen’ dat u tot inkeer kwam?”

“Nee”, zei de man. “Het was tijdens uw preek over overspel. Toen wist ik weer waar ik mijn hoed had gelaten.”

Ik wens jullie een prettig weekend en veel leesplezier!

Reinold