ViDeO | EEN EXCLUSIEF INTERVIEW MET EEN GROTDUIKER BRUCE KONEFE

0
241

~VOORZICHTIGHEID IS DE MOEDER VAN DE PORSELEINKAST~

(door voorzichtig te zijn, gaan tere zaken langer mee.)


CHIANG RAI – Je hoort vaak clichés in het nieuws over mensen die tegen alles in groot gevaar overleefden, maar het gebeurt zelden dat je zoiets hoort als nu in Thailand is gebeurt.

Twaalf jongens en hun coach zaten negen dagen opgesloten in een grot en werden levend gevonden. Maar nu komt het moeilijkste. De autoriteiten moeten uitvogelen hoe ze die uitgeputte en doodsbange kinderen uit die grot krijgen. Hun leren duiken is een mogelijkheid die serieus wordt overwogen.

Bruce Konefe is een bekende grotduiker die helpt bij de reddingsoperatie. Journalisten interviewden hem. De eerste vraag was hoe het gaat met de kinderen:

Bruce: Ze zijn in goede conditie. Een beetje verzwakt, maar dat is te verwachten als je meer dan een week geen eten en weinig water hebt gehad.

Journalist Virginia Trioli: Is het waar dat die groep moeten leren te duiken en dat in grotten om ze naar buiten te krijgen?

Bruce: Dat klopt, dat is een van de opties die bestudeerd wordt. Er wordt gezocht naar de gemakkelijkste oplossing en de veiligste manier om ze er uit te krijgen. Er kunnen gangen zijn waardoor ze droog naar buiten kunnen. Dat is een manier. Een andere manier is zoals wij gekomen zijn, onder water.

Virginia: Ik zag je lachen toen ik dat vroeg. Jij bent een van de beste grotduikers van de wereld. Is het niet onmogelijk om te verwachten dat een twaalf jarige die niet eens kan zwemmen als grot duiker de grot verlaat?

Bruce: Als dat de optie is waar voor gekozen wordt, dan moeten ze dat echt zelf willen doen. Ze kunnen dat doen door zich te concentreren om er uit te komen.

Virginia: Hoe moeilijk is het? Kan je ons beschrijven hoe moeilijk het is om te duiken in water zonder zicht en zo diep, en dat in een grot onder water en zonder licht?

Bruce: Een van de problemen voor ons wat het geringe zicht. Maar ook de sterke stroming van het water, vooral als het regent. Het geringe zicht was het ergste, en de nauwe doorgangen. Maar we vonden betere doorgangen die gemakkelijker zijn.

Virginia: Hoe voorkom je dat een twaalf jarige niet in paniek raakt als hem gevraagd wordt uit de grot te duiken?

Bruce: Ik denk dat ze heel goed weten wat hun te wachten staat. Wat er ook gebeurt, het wordt ze stap voor stap uitgelegd. Maar ik herhaal: we weten nog niet hoe we ze er uit halen. Ik bepaal niet hoe die kinderen naar buiten komen, dat doen de mensen aan wie ik informatie geef.

Ik formeer mijn team. We zitten bij elkaar, en zeggen: “Okay. Dit is wat we moeten doen. Op deze manier kunnen we dat het veiligste doen. Er zijn andere teams onderweg die hetzelfde doen.” Dan delen we elkaars informatie.

We moeten gereed zijn om direct op te treden. De situatie kan direct veranderen, door bijvoorbeeld een zware regenstorm. Tot nu toe hebben we geluk. De operatie gaat voorspoedig en het weer is niet slecht. Iedereen doet wat hij kan op dit moment.

Maar het weer kan ook tegen ons werken. We proberen gebruik te maken van de goede situatie die we nu hebben.

Virginia: Als die kinderen er niet snel uit gehaald kunnen worden, wat iedereen hoopt, wat is dan het ergste scenario? Hoe lang moeten ze daar dan blijven?

Bruce: We doen wat we kunnen. Iedereen doet dat. We proberen gebruik te maken van de gunstige situatie en het goede weer. Dat weer kan elk moment omslaan.

Virginia: Jullie werken zo snel als mogelijk is. Kunnen we verwachten dat ze aan het einde van de week gered zijn?

Bruce: Laat me je verzekeren dat we de boel niet moeten verhaasten. Dat op de eerste plaats. We moeten de veiligheid van de duikers in de gaten houden. En dat van de kinderen. Als je te snel wilt werken ga je fouten maken. Er zijn duikers en waaghalzen, maar geen oude waaghalzen. Als er iets is wat ik over de jaren geleerd heb is dat het.

Informatie en bron:
Illustraties: ABC News Australië
Content: B. Botje in Thailand
Bron:ABC News Australië