DE KAREN, HET ONZICHTBARE BERGVOLK

0
537

~WIJ ZIJN ALLEMAAL MENSEN ALS WIJ NAAKT ZIJN~
(Je kunt op aarde nog zo belangrijk zijn voor God zijn we allemaal even belangrijk)


In Thailand leven een aantal inheemse bergvolkeren, veelal in de grensgebieden met Myanmar en in het Noorden van Thailand.

Een bekend bergvolk zijn de Karen. Maar wie zijn dat en wat heeft Thailand daar mee te maken?

OORSPRONG
De Karen zijn een bergvolk, dat in onder andere Thailand, Myanmar en Laos woont. In Thailand vormt het met 350 tot 400.000 mensen de grootste bergstaat. Van de geschiedenis van dit volk is niet veel bekend. Ze zijn waarschijnlijk, als voorhoede van de volkeren die deze talen spreken, afkomstig uit het oorsprongsland van de Tibeto-Birmaanse talen, dat ongeveer samenvalt met de huidige Chinese provincies Sichuan en Yunnan en het oosten van Tibet.

Al vóór het begin van onze jaartelling trokken ze naar Centraal-Birma, waar ze vermoedelijk in de 9e eeuw verdreven werden door de voorouders der Birmezen. Toen vestigden ze zich in de berggebieden in het zuidoosten van het huidige Birma, nabij de grens met Thailand. Rond de zeventiende en achttiende eeuw migreerden zij naar onder meer Thailand. Tot de Karen behoren ook de ongeveer 7.000 personen tellende Padaung, waarvan de vrouwen vele halsringen dragen, waarmee ze hun nek ‘oprekken’ door onder andere de schouderbladen en ribben naar beneden te drukken.image

WOONGEBIED
De Karen, ofwel “”Kariang” of “Yang” in de Thaise taal, wonen in dorpen vooral geconcentreerd in de bergen van de provincie Mae Hong Son en in de westelijke gebieden van de provincies Chiang Mai, Chiang Rai en Phayao. Zij leven in die dorpen veelal in huizen op palen, gemaakt van bamboe, houden wat kippen, varkens en buffels, maar belangrijker is de kleinschalige landbouw. De Karen zijn uitstekende boeren, die het land vooral met behulp van olifanten bewerken en oogsten. De mensen van de Karen stam staan bekend als de beste olifanttrainers (mahouts), niet alleen van Thailand, maar zelfs van geheel Zuidoost-Azië.

LEVENSWIJZE
De Karen zijn zachte, vreedzame. sociale en zeer monogame mensen. Seks vóór het huwelijk druist tegen de wetten van moraliteit in deze strenge sociale gemeenschap in. In het verleden werd de doodstraf uitgesproken bij overspel. Het dorpshoofd heeft grote macht in de lokale gemeenschap en wordt beschouwd als de geestelijke en wereldse leider. Net als bij de Thai en andere bergstammen is er een grote verering van voorouders en ook de oudere stamleden worden met veel respect behandeld. De Karen erkennen in principe geen landsgrenzen en dat is altijd een probleem voor de grensbewaking geweest. Voor familiebezoek of anderszins waren de Karen altijd gewoon de (politiek bepaalde) grens over te steken.

GODSDIENST
Op dit moment is een deel van de Karen boeddhistisch, een deel animistisch, maar is een groot deel ook christelijk. Onder het Brits koloniaal bestuur is een substantieel deel van de Karen (ongeveer een derde) bekeerd tot het christendom. Ongeveer evenveel beweren boeddhist te zijn en de rest zijn animisten. Animistische praktijken komen echter ook veel voor bij de christenen en boeddhisten onder hen. Onder het Brits koloniaal bestuur vormden de Karen een meer dan proportioneel deel van de inheemse troepen in het koloniale leger.image

OPPOSITIE
De Karen in Myanmar zijn ook één van de stammen die in het recente verleden het sterkst vochten tegen de overheersende junta van Myanmar. Zij hebben een vrijheidsleger, de Karen National Union (Karen Nationale Unie, KNU). Veel van deze vrijheidsstrijders zijn gevlucht naar de jungles van Myanmar en Thailand. Een van de bolwerken van de vrijheidsstrijders heette Maner Plaw, een in de jungle gelegen guerrillakamp van verschillende Birmese vrijheidsgroepen. Het kamp was zo goed verborgen in de bergen tegen de grens van Thailand, dat de militaire junta van Birma er tientallen jaren naar op zoek is geweest. Toen het kamp in 1995 werd verraden, vluchtten de overlevenden naar andere kleinere kampen, bijvoorbeeld Kaw Moo Ra en naar vluchtelingenkampen in Thailand (ongeveer 200.000).

THAISE OVERHEID
De Thaise regering heeft de Birmese vluchtelingen nooit een vluchtelingenstatus gegeven, waardoor bekende organisaties zoals het Rode Kruis en de UNHCR geen bevoegdheid hebben in deze kampen. De junta in Myanmar brandde regelmatig de kampen net over de grens van Thailand plat. In januari 2012 ondertekenden vertegenwoordigers van de KNU en de Birmese regering een wapenstilstand. Deze gebeurtenis, die te midden van andere politieke concessie van de Birmese regering kwam, werd met voorzichtig optimisme begroet.image

DE ONZICHTBAREN
Jan Glasstra van Loon schreef een boek over de Birmese vluchtelingen, getiteld “De onzichtbaren”. Het is het levensverhaal van Min Thein, die als advocaat werkt in het dictatoriale Birma. “’Door mijn levensverhaal zal ik je mijn land laten zien, zoals je in een dauwdruppel de tuin ziet.” De onzichtbaren is behalve een aangrijpende roman over geweld en tederheid, liefde en verlies, familie en ontheemding, een portret van een vergeten land.

Bloedstollende verhalen over slachtoffers van de dictatuur worden afgewisseld met boeddhistische vertellingen en ontroerende herinneringen aan een onbezorgde kindertijd. Min Theins verhaal toont de geschiedenis van Birma sinds de onafhankelijkheid in 1948. Het is een tragische geschiedenis van onderdrukking en burgeroorlog die velen dwingt tot een vlucht naar Thailand waar ze in een kamp als illegalen leven. Glastra van Loon verbleef twee maanden in zo’n kamp en reisde door Birma op verzoek van de Stichting Vluchteling.

FOTO’S
Samen met van Jan Bogaerts heeft Jan Glasstra van Loon ook kleurenfoto’s van de Karen stam gepubliceerd in een afzonderlijk boek “De onzichtbaren in beeld”.

Een deel van die foto’s vindt u op de link: www.janbogaerts.nl/fotografie/fotos/de-onzichtbaren-in-beeld/

Bron: www.thailandblog.nl/cultuur/karen-onzichtbare-bergvolk/